. - ANASAYFA

19.06.2010 Cumartesi günü saat 14.30 Ankara'da Kilis Kültür Derneği Genel Merkezinde Olağan Genel Kurulu yapılmıştır.
Yeni yönetime başarılar diliyorum.

Genel Başkan          :M. ALİ YAPICIOĞLU

ÜYELER:   1-M.NAZİF YGUR
                   2-ŞIHLI OĞUZBİR
                   3-M. NÜFER TAHMİSCİ
                   4-ALİ ALBAYRAK
                   5-S. KANİ ULUTAŞ
                   6-S. SONER ÖZİL
YÖNETİM KURULU YEDEK ÜYELERİ:

7-UĞUR KEŞKEK
8-MEHMET İBAN
9-MUSTAFA OĞUZKAN
10-NİHAT AL
11-UĞUR SARICA
12-HAKAN UĞUROĞLU

DENETLEME KURULU
ASİL ÜYELERİ

1-TEVFİK ALICIOĞLU
2-HASAN TAHSİN KARAKAYA
3-ALİBARLAS
4-EROL UĞURLU
5-ŞERİF MEŞHUR
6-SITKI DALĞIÇ

ONUR KURULU:

A-ASİL ÜYELER

1-SELAHATTİN ÇOLAKOĞLU
2-OKTAY SEDEF
3- METE VURAL

B-YEDEK ÜYELER:

1-GÜLER ARICI
2-MEHMET ÖZİL
3-MUSTAFA ATİK

İST. KİLİS KÜLTÜR VE DAYANIŞMA DERNEĞİ
2010 YILI YÖNETİM KURULU ÜYELERİ

AHMET ŞAHAN
DR.HASAN H.DOĞANYILMAZ
GALİP POLAT
HAMİT MOLLAHAMİT
ALİ YALAZA
MUSTAFA CÜMBÜŞ
RAMAZAN KILIÇ

DENETİM KURULU ÜYELERİ
EYÜP CÜMBÜŞ
ŞİRİN ASLAN
İZZET AVCI

KİLİS ANILARI

6.8.2009 tarihinde kilisle ilgili anılarımı yazmıştım. Uzun zaman mersin dışında olduğum için duyğularımı aktaramamıştım.

Nihayet beklenen gün gelmiş olacak ki özlemini çektiğim memleketimize ailece tekrar döndük. Babamız o zaman Kadı camisinin arkasında yerden 1 metre kadar yüksekte dükkanlar vardı orada yine köşkerlik sanatını yapmaya başladı. Çok mutlu idi. Tüm esnaf arkadaşları arasında sevilen bir esnaftı.

Bende 7 Aralık ilkokulunda okumaya başlamıştım. Hiç unutamadığım mekânı cennet olsun ilkokul öğretmenim Münire Aktuna

Hepimize bir anne şevkatı ile bakıyor ve ilgileniyordu. İlkokul bitti, Ortaokulu da Hassa ilcesinde bitirdikten sonra, yine bende, bir Kilis sevdası başladı, lise için tekrar Kilise döndüm.

16 -17 yaşlarına gelmiştim. Kilis’im öğle güzeldi ki. İkindi vakti itfaiye arabasının caddeleri sulamasından sonra mis gibi kokan havayı tenefüz etmek. Arkadaşlarla cumhuriyet meydanından santrala kadar şöyle bir tur atmak, hatta birkaç tur atmanın ayrı bir zevki vardı. O yıllarda

Şehre elektrik veren santralın bahçesi de ayrıca bir park gibi idi içinde de 3-4 tane havuzu olan bir mesire yeri idi.

Karataşın havası ayrı bir güzeldi, şimdiki sanat okulunun ve valiliğin bulunduğu yerlerde çok ve şekilli kayalar vardı bahar gelince aileler yine buralara seybanaya gelir ve gelirkende yanlarında gelinlik genç kızlarımızda

Bulunurdu. O zaman evliliklerde genellikle görücü usulü olduğu için buralar bir yerde gençlerin birbirlerini görme beyenme yerleri gibi idi. Benim yaşımdaki arkadaşlarım ve bizden büyük ağabeylerimiz bu güzel anıları hatırlayacaklardır.

Rahmetli ebe hanım Teyzemizin şimdiki PTT’nin arkasında ki yazlık sineması, şimdiki Kız Meslek lisesinin karşında kışlık sineması , ,Özyurt ve renk sinemaları vaz geçilmez eğlence yerleri idi.

Sinema çalışanlarının, oynayan filmlerin afişleriyle süslü kocaman tablayı omuzlarına alıp ellerinde hoperlör yerine tenekeden yapılmış huni şeklindeki aletle sokak sokak dolaşıp filmin reklamını yaparken yapıştırılmış resimleri yakından incelemek ayrı bir zevk idi.

Sinemaların dışında, ara sıra gelen konserlere halk büyük rağbet gösterirdi. Hele bir de dansözü varsa organizatör köşeyi dönerdi, sinema tıklım tıklım dolardı. Sinema çıkış, bir sarğı burma tatlı yemek,bir baklava ve dondurma yemek bu güzel gecenin kaymağı olurdu

Tüm bu eğlencelerin dışında bir de okul tiyatro kollarımızın sahnelediği

Çok güzel eserler vardı, Tabi ki insanlarımız bu gösterilerde büyük önem verirlerdi. Genellikle Özyurt simasında sergilenen bu oyunlarda birçok arkadaşımız birer profesyonel tiyatro sanatçısı gibi oyun sergilerlerdi.

Lisemizin her faaliyetinde olduğu gibi, sayın Yahya efe, Emekli öğretmen ve benim dayım olan Süleyman Özbakış, Abdurrahman Çorapören kardeşimiz ve isimlerini hatırlayamadığım bir çok okul arkadaşlarımız bu geceye renk katarlardı. o zaman 2 seferde ben katılmıştım.

Belediye otobüsü 1960 yılların başında kilis’te çalışmaya başlamıştı. 10 kuruşu verir Kilis’i dolaşır dururduk. Tabiki otobüs sohbetlerinin o zaman ki talebeler arasında ayrı bir yeri vardı.

Beden eğitimi hocamız Yılmaz Bey sayesinde birçok arkadışımız sigarayı bırakmak mecburiyetinde kalmıştı ve ne de iyi olmuş, istersen 100 metreyi 5 saniyede koş 10 metre yükseğe atlı sigarda içtin mi yandın bedenden kaldın. Bu hocamın sayesinde sigaraya alışmadım. Onu her zaman minnetle anarım.

Yıllar sonra birlikte atletizm çalışmaları yaptığım ve koştuğumuz Sayın Em. Bedeneğitmi öğretmeni Sabit Elmacı ile sınıf arkadaşım Em. Veteriner hekim Yaşar Uzel, Em. ÖğretmenAbdullah Kestane ile de tekrar buluşmak nasip oldu. O yıllar Kilis lisesinin bana göre en parlak dönemi idi. Balkan Şampiyonu İbrahim Güneş kardeşimiz lisemizin öğrencisi idi. Öğle kuvvetli bir ekip vardı iki. Her yerden derece ile dönülüyordu. Temennim, hatıralarımızda kalan bu sosyal faaliyetler daha da çıtayı yükselterek devam etsin Güzel Kilis’imin adı ve Kilis Lisesinin başarıları devam etsin.

A.Vahap Keskiner

Em. Başkomiser

FELHAN

Otmandağı eteğidir mekanım.

Felhan toprak,benim soyum,kökenim.

Alibardak çiçeğini severim.

Elvanına hasret kaldım,nedeyim ?

Birikti de harman oldu,hasretim.

Afat vurdu,dönmez oldu cercerim.

Sıla bana ben gurbete küserim.

Haneğine hasret kaldım,nedeyim ?

Kalleş yeli sabahları esmesin.

Kumruya söyleyin bugün ötmesin.

Bacım,gerebiçle kahke etmesin.

Kokusuna hasret kaldım,nedeyim ?

Puharada pir alavı tüter mi ?

Garip göynü soğuk suyla söner mi ?

İşmar etsem Kilis bana gel der mi ?

Vuslatına hasret kaldım,nedeyim ?

25.03.2010

M.Yaşar Üzel

Veteriner Hekim.

Selçuk.İzmir.

KARAKEÇİLİLER

Şanlıurfa Siverek`ten Karakeçililer

Güneydoğu Anadolu Bölgesi`nde yaşayan Karakeçili aşireti kendilerini Türkmen olarak kabul ediyor ama bu bölgeye yerleştikleri için zamanla Türklüklerini kaybetmişler. Karakeçililerin her yıl düzenlediği şenlikleri yerinde izledik.....

Geçmişleri Oğuzların en eski boylarındanKayıboyuna dayanan Karakeçililer, Şanlıurfa'nın Siverek ilçesinde yaşıyor. Her yıl Söğüt`teki Ertuğrul Gazi Türbesi`nde düzenlenen anma törenlerine katılan aşiret, Türkiye`nin çeşitli bölgelerine yayılmış durumda. Güneydoğuanadolu Bölgesinin`nin 30 köyünde yaşayan Karakeçili aşireti üyeleri ayrıca Ankara, Kırıkkale, Gaziantep ve Bursa`da da kitleler halinde yaşamlarını sürdürüyor. Siverek Karakeçilileri kendilerini Türkmen olarak kabul ediyor. Yaşadıkları köylerin adları da tamamen Türkçe. Ama dilleri Türkçeden farklı bir dil. Tarihçi Tuncer Gülensoy, Karakeçililerin, konuştukları dilin Gürmanç` ağzı olduğunu belirtiyor. Gülensoy, Gürmanç dilini Doğu Anadolu OSMANLICASI` olarak açıklıyor. Ancak konuştukları dilin yüzde 85`i Türkçe kelimelerden oluşuyor. Aşiretin önde gelen liderlerinden Mithat KARAKEÇİLİ "Biz Türk olduğumuzu biliyoruz. Yörede büyük otlaklar olduğu için bu bölgeye yerleşmişiz. Türkan aşireti de bizim gibi bu bölgeye yerleşerek zamanla Türkülerini kaybetmiş. Osmanlı sULTAN II. Abdülhamit, sarayın muhafazası için kendi soyundan gelen Karakeçilileri görevlendirmiştir. Milli Mücadele`de yörenin Fransızlardan kurtarılması için aşiret büyük mücadele vermiş. Cumhuriyet döneminde de devlete sadakatla bağlı kaldık. Son yıllarda GGüneydoğu`da görülen terör olaylarında daima devletimizin yanında yerimizi aldık," diyor.

KARAKEÇİLİLERİN BAYRAMI

Siverek Kaymakamlığı tarafından her yıl geleneksel olarak düzenlenen Uluslarası Karakeçililer'nin bu yıl 10.`su gerçekleştirildi. Türkiye`nin çeşitli bölgelerinde yaşayan ve Türkçe konuşan aşiret üyeleri, Siverek ilçesinin Karakeçili köyünde yaşayan, Kürtçe konuşan akrabalarıyla buluştular. Bey çadırının altında mehter takımının çaldığı marşlarla toplanan Karakeçililer, yöresel Türkmen kıyafetlerini bir defileyle sergilediler. Genç kızların sunduğu kıyafetler büyük ilgi gördü. Yine genç kızların dokudukları Karakeçili kilimleri de şenliğe gelenler tarafından kapışıldı. Kilimlerle ve geleneksel sanatlarla ilgili araştırmalar yapan Prof. Dr. Taciser Onuk, " Orta Asya Anadolu" göçer yaşamının İpek Yolu ve Baharat Yolu kanalıyla Anadolu`ya geçmesi, sanata büyük bir katkı sağladı. 10 yıldan beri Karakeçililer üzerinde çalışma yapıyorum. Kullanılan kıyafetler, dokudukları kıl çadırlardaki ve kilimlerdeki motiflerin tümü Orta Asya kökenli," diyor.

KİLİS'ten KARAKEÇİLİLER,

Kilis Merkez Köyü MAĞARACIK'tan Yaşayan, ERTÜRK, YALÇIN, ALYENLİ köyünden Kilis merkeze göçetmiş, DEDEAĞA, yine Mağaracık köyünden Musabeyli İlçesi Balikli Köyüne göçetmiş olan MISIRLIOĞLU, KORKMAZ aileleri Karakeçililerdendir. Musabeyli ilçesinn Fırlaklı köyüde Karakeçililerdendir.

Karaalanı Köyü Karakeçililer: Mardin ilinin Mazıdağı ilçesine bağlı bir Köydür.

KARAKEÇİLLER DERNEKLERİ:

1-Ankara Karakeçililer Derneği
2-Şanlu Urfa Karakeçilileri Derneği
3-http://www.karakecilim.com
4- http://www.karakecili.bel.tr

KİLİS LİSESİ

Lisenin çevresinde dolaştım adım, adım.
Orada bıraktığım yıllarımı aradım.

Bir zaman tünelinden uçtum, gittim bir yere,
Yirmisekiz yıl önce yaşadığım günlere.

Dostluklar bir başkaydı, arkadaşlık bir başka,
Bu lisede kapıldım, ilk sevdaya, son aşka.

O güzeli sevgiyle andığımı kim bilir?
İlk gördüğüm gün gibi yandığımı kim bilir?

Bina aynı taş bina, hava bir başka çeşit,
Hem Çitlembik, hem Çolo, Hem de gitmiş Kaz Reşit...

Dözyem direktör vardı, kulübesi duruyor,
Sanki yine kapıda, kravatı soruyor.

Bu taş bina, bu lise benim için bir anıt,
Yaşam boyu çektiğim özlemlere tek yanıt.

Bir sıra arkadaşım, Mehmet Karataş vardı,
Hayat ne güzel, derdim, ters ters bakar, kızardı.

Lisedeki gençlere bir Nacar vardı, dermiş,
Yazdığım şiirleri ödev olarak vermiş.

Unutmasın geçmişi, hazırlarken yarını,
Bu sevgili gençlerin kırmasın notlarını.

Dünyayı bırakarak giderken, yavaş yavaş,
Sana sonsuz selamlar, aziz dostum Karataş...

Faruk Nafiz geçseydi, Kilis'in lisesinden,
Bir Han Duvarı daha yazar inan, yeniden.

Taş binanın önünde gamlıyım, tasalıyım.
Binlerce yıl yaşasam, ben Kilis Liseliyim.

Zeytin Çeşitleri

Ülkemizde Akdeniz ikliminin hakim olduğu Ege, Marmara, Akdeniz, Güneydoğu Anadolu ve Karadeniz bölgelerinde, kuzeyde Artvin'den güneyde Hatay'a kadar uzanan kıyı boyunca ve Güneydoğu Anadolu'da Mardin'e kadar olan illerde zeytin yetiştiriciliği yapılır.

Anavatanı Türkiye olan zeytin, bu ekoloji içinde büyük bir çeşit zenginliğine sahiptir. Mevcut zeytin çeşit varlığımızı belirlemek amacıyla 1968 yılında tüm zeytinci bölgeler taranarak tespit edilen 88 zeytin çeşidinden alınan aşı kalemleri Bornova Zeytincilik Araştırma Enstitüsü'nün Kemalpaşa'daki Üretim ve Araştırma Sahasında çöğürlere aşılanarak Ulusal Zeytin çeşitlerinden oluşan bir koleksiyon bahçesi tesis edilmiştir.

Tüm zeytinci bölgelerdeki araştırma enstitülerinde mevcut zeytin çeşitlerimizle ilgili agronomik ve teknolojik çalışmalar sürüyor.

Ülkemizde yaygın olarak fidan üretimi yapılan çeşitler şunlardır;

Ayvalık
Farklı yörelerde Edremit yağlık, Midilli ve Şakran olarak da adlandırılır. Ege bölgesinin kuzeyinde Körfez yöresinde Balıkesir'in Edremit, Ayvalık, Havran, Burhaniye ilçelerinde, İzmir'de ve Çanakkale'de yoğun olarak bulunur. Ayrıca fidan satışlarıyla İçel, Antalya, Adana, Kahramanmaraş ve Mardin illerine kadar yayılmıştır.
Meyveleri orta iriliktedir ve %24.7 oranında yağ içerir. Çekirdekleri orta büyüklüktedir.
Genellikle yağlık olarak değerlendirilir. Yağı Altın sarısı renktedir ve meyve kokusu içerir. Kimyasal ve duyusal özellikleri bakımından diğer çeşitlerden elde edilen yağlar içinde birinci sırada yer alır.
Siyah olum döneminde hasat edilerek siyah sofralık olarak değerlendirilir. Son yıllarda meyve eti renginin pembeye döndüğü dönemde pembe çizme zeytin tipinde de işlenmeye başlamıştır.

Gemlik
Gemlik için Trilye, Kaplık, Kıvırcık, Kara gibi adlar kullanılır. Marmara bölgesinin önemi zeytin çeşitlerindendir. Bursa, Tekirdağ, Kocaeli, Bilecik, Kastamonu, İzmir, Manisa, Aydın, İçel, Adana, Antalya, Adıyaman illerinde yetişir. Oldukça geniş bir alana yayılmıştır.

Ülkemizde kamu kurumları ve özel sektör tarafından üretilen zeytin fidanlarının %80'i Gemlik zeytin çeşidi fidanlarıdır. Bu nedenle zeytinciliğin yapıldığı bütün bölgelerde bu çeşide rastlanır.

Meyveleri orta iriliktedir ve %29.9 oranında yağ içerir. Çekirdekleri orta büyüklüktedir.
Siyah sofralık olarak değerlendirilir. Meyveleri yağ bakımından zengin olduğundan sofralık kalite dışındaki daneler de yağlık olarak işlenir.

Memecik
Farklı yörelerde Memecik'e Taş arası, Aşı yeli, Tekir, Gülümbe, Şehir, Yağlık gibi isimler verilir.
Ege bölgesinin güneyinde yoğun olarak bulunur. İzmir, Aydın, Muğla, Manisa, Denizli, Antalya, Sinop, Kahramanmaraş ve Kastamonu'ya kadar uzanan geniş bir coğrafi dağılımı vardır.

Sofralık ve yağlık olarak değerlendirilir. Yağı koyu yeşilimsi-sarı renkte, meyve kokusu kuvvetlidir. Kimyasal ve duyusal özellikler bakımından Ayvalık çeşidi yağlarından sonra ikinci sırada yer alır.
Yeşil olum döneminde hasat edilen meyveler "İspanyol usulüne" göre işlenerek dış Pazar isteklerine uygun özellikte ürün elde edilir. Siyah olum döneminde hasat edilen meyveler de siyah sofralık olarak değerlendirilir.

Domat
Manisa'nın Akhisar, Turgutlu, Saruhanlı; İzmir'in Kemalpaşa, Bornova, Selçuk ve Aydın'ın Söke, Karacasu, Kuyucak ilçelerinde yetiştiriciliği yaygındır.
Meyveleri iri olup %20,6 oranında yağ içerir. Çekirdekleri orta büyüklüktedir ve etten kolay ayrılır.

Yeşil olum döneminde hasat edilen meyveler, çeşitli yollarla tatlandırıldıktan sonra, çekirdekleri çıkartılıp, çekirdek boşluğuna biber, havuç, badem gibi malzemeler doldurularak "dolgumu zeytin" şeklinde işlenir.

Manzanilla
İspanyolların önemli çeşitlerindendir. İspanya dışında Amerika Birleşik Devletleri, Arjantin, İsrail ve Avustralya'da da yetiştiriciliği yapılır.
Son yıllarda ülkemizde de fidan üretiminin başlamasıyla zeytinliklerimize girmeye başlamıştır.

Meyveleri orta büyüklükte, çekirdekleri küçüktür. Meyveleri %20.4 oranında yağ içerir.
İspanya'da olduğu gibi ülkemizde de yeşil olum döneminde toplanan meyveler İspanyol usulüne göre yeşil sofralık olarak değerlendirilir.

Samanlı
Tatlı zeytin olarak da adlandırılan bu çeşit, Marmara bölgesinde Karamürsel ve İznik civarında yetiştirilir.
Meyve ve çekirdekleri orta büyüklüktedir. Meyveleri %20.8 civarında yağ içerir. Bünyesindeki acılık maddesi oldukça düşüktür. Kendi ekolojisinde yeşil sofralık olarak değerlendirilir.

Çelebi (İznik)
Bursa'nın İznik, Gemlik, Orhangazi; Kocaeli'nin Gölçük; Bileciğin Osmaneli ve Gülpınarı ilçelerinde yetiştirilir.
Meyve ve çekirdekleri iridir. Meyveleri %20.8 civarında yağ içerir. Yeşil sofralık olarak değerlendirilir.

Eşek Zeytini (Ödemiş)
İzmir'in Ödemiş ilçesi ve civarında yaygın olarak görülen bir çeşittir.
Meyveleri ve çekirdekleri çok iridir. Meyveleri %21.8 oranında yağ içerir. Meyve eti sert olduğundan beklemeye dayanıklıdır.
Daneleri çok iri olduğundan standart dışıdır. Ancak son yıllarda iç ve dış piyasada iri zeytin talebinin artması nedeniyle yeşil sofralık olarak değerlendirilmeye başlamıştır.

Ülkemizde fidan üretimi kendi bölgelerinde sınırlı olarak yapılan veya çeşit değiştirme yoluyla elde edilen çeşitler ise şunlardır;

Çekişte Kırma, Memeli diye isimler de kullanılır. Fakat Ege bölgesindeki Memeli çeşidinden farklıdır. Çekişte, İzmir'in Ödemiş, Kiraz, Torbalı; Aydın'ın Nazilli, Sultanhisar ve Yenipazar ilçelerinde yetiştirilir.
Meyveleri iri, çekirdekleri orta büyüklüktedir. Meyveleri %26.9 oranında yağ içerir.
Genellikle yeşil sofralık olarak kırma zeytin tipinde işlenir. Yağ oranı yüksek olduğundan yağlık olarak değerlendirilir.

Erkence
Ege bölgesinin en erken olgunlaşan çeşididir. Erken olgunlaştığı için bu ismi aldığı söylenir. İzmir yağlık veya yerli yağlık diye de isimlendirilir. İzmir'in zeytinci ilçelerindeki eski zeytinliklerde bu çeşide rastlanır.
Meyvelerinin yağ oranı %25.4 civarındadır.
Yağlık olarak değerlendirilen bu çeşidin yağ kalitesi iyidir.
İzmir'de nemli deniz rüzgarlarının hakim olduğu Karaburun, Çeşme, Urla ve Foça ilçelerinde "Phoma Oleae" adı verilen bir mantarın etkisiyle bu çeşidin meyveleri ağaç üzerinde acılığını kaybeder, meyveler kahverengi bir renk alır. Hiçbir tatlandırma işlemine tabi tutulmadan yenebilir. Buna "Hurma Zeytin" denir.

Uslu
Manisa'nın Akhisar, İzmir'in Kemalpaşa, Selçuk, Muğla'nın Merkez ve Yatağan ilçelerinde bu çeşidin ağaçları yetiştirilir.
Meyve ve çekirdekleri orta büyüklüktedir. Meyveleri %21.5 oranında yağ içerir. Uslu soğuğa hassas bir çeşittir. Bu nedenle erken soğukların olduğu bölgelerde hasat soğuklardan önce yapılır. Meyve eti yumuşak olduğu için hasat ve taşıma sırasında dikkatli olunmalıdır.
Meyveleri tam olgunluk döneminde renk ve tat yönünden uygun olduğundan siyah sofralık olarak değerlendirilir.

Halhalı (Derik)
Güneydoğu Anadolu bölgesinin önemli çeşitlerindendir. Mardin, Hatay, Gaziantep ve Kahramanmaraş illerinde ağaçları vardır.
Meyveleri orta büyüklükte olup çekirdekleri iridir. Meyveleri %21.9 oranında yağ içerir.
Yeşil olum döneminde hasat edilen meyveler "kırma zeytin" tipinde işlenir.
Siyah olum döneminde hasat edilen meyveler ise siyah sofralık ve yağlık olarak değerlendirilir.
Bölge içinde tüketiminin dışında komşu Arap ülkelerine ihraç edilir.

Kilis Yağlık
Güneydoğu Anadolu bölgesinin en önemli yağlık zeytin çeşididir. Kilis, Gaziantep, Şanlıurfa, Kahramanmaraş ve Mardin illerindeki zeytinliklerde yaygındır.
Meyveleri çok küçük, çekirdekleri meyveye oranla iridir. Meyveleri %31.8 oranında yağ içerir.

Nizip Yağlık
Güneydoğu Anadolu bölgesinde Kilis yağlıktan sonra ikinci önemli yağlık çeşittir. Gaziantep'in Nizip, Kahramanmaraş'ın Merkez ve Mardin'in Cizre ilçelerinde yetişir.
Meyve ve çekirdek özellikleri Kilis yağlıkla aynıdır. Meyveleri %27.4 oranında yağ içerir

Arbequina irta i18: Yoğun dikime elverişli (1x5m'ye kadar sık dikilebilir). 1,5-2gr meyve ağırlığı vardır. %20-22 yağ verimi, %2'nin altında asit oranı ile kaliteli yağlık bir çeşittir. Dikildikten 2. sene sonra verime yatar, ekonomik verim 4. sene başlar. Adaptasyon yeteneği yüksek bir çeşittir.

Ülkelere Göre Zeytinyağı Üretimi

Üretici Ülkeler
1990 - 1994 ortalaması
2000 - 2005 Ortalaması
2010 - 1015 tahmini ortalama

İspanya
589.000 ton
1.118.000 ton
1.398.000 ton

İtalya
448.000 ton
649.000 ton
815.000 ton

Yunanistan
293.000 ton
386.000 ton
474.000 ton

Türkiye
80.000 ton
120.000 ton
150.000 ton

Kaynak: Olivae (IOOC) Haziran, 2005

Ülkelere Göre Zeytinyağı İhracatı (2003 senesi)

İspanya
433.419 ton

İtalya
185.800 ton

Yunanistan
102.641 ton

Türkiye
42.982 ton

Kaynak: PC-TAS, 2005

Türkiye İstatistik kurumunun rakamlarına göre ise (2004 yılı),

Ülkemizde toplam 107,1 milyon zeytin ağacı vardır, bunların 72,65 milyonu yağlıktır. 1,2 milyon ton yağlık üretimimiz vardır.

Kaynak: http://www.tuik.gov.tr/VeriBilgi.do

Zeytinyağının piyasa değeri 5ytl/ kg'dır.

Kaynak: tariş 2005 yılı fiyatı

Kişi başına zeytinyağı tüketimini Yunanistan; 21 kg, İtalya;11kg, İspanya 10kg, Tunus;10Kg, Suriye;6.2kg, Portekiz; 5kg ve ülkemizde 1 kg'dır.

Yukarıdaki tablo ve rakamlara göre, dünyada zeytinyağı üretim ve tüketiminde yükselen bir trend vardır. Dolayısıyla zeytinyağına yatırım uzun vadede kazançlı olacaktır. Bahçe kurarken dikkat etmeniz gereken en önemli husus, makineli hasada uygun çeşit kullanmanızdır. Yakın zamanda zeytindeki büyüme hızı, hasatta işçilik problemi doğuracaktır. Zeytin hasat edildikten sonra kısa sürede işlenmesi çok önemli bir kalite unsurudur!
http://www.adatarim.com/fidanlarimiz/zeytin.html SİTESİNDEN ALINMIŞTIR.

KİLİS'TE ÖNEMLİ YÜKSELTİLER:

1-KARUCA veya KARAYÜCE DAĞİ; KİLİS İLİNİN EN YÜKSEK DAĞI OLUP RAKIMI 1231 BU DAĞ ÜZERİNDEN HİTİTLER DÖNEMİNDE KALMA İŞLENMİŞ TAŞLAR BULUNMAKTA OLUP BU İŞİLENMİŞ TAŞLAR BİR KALE KALINTISIDIR.

2-DARMİK DAĞI: KİLİS İLİNİN İKİNCİ YÜKSEK DAĞI OLUP (RAKIMI 1206). BU DAĞ ÜZERİNDE BİR TÜRBE BULUNMAKTADIR.

3-KOTAL DAĞI RAKIMI 852

4-KOTAN DAĞI RAKIMI 854 KOTAL VE KOTAN İKİ KARDEŞ OLUP İSLAM FETİHLERİ SIRASINDA BU DAĞDA ŞEHİT OLMUŞLAR VE BU DAĞA KOTAL VE KORANIN ADI VERİLMİŞTİR. İSLAM FETİHLERİ DÖNEMİNDE BU GRUBUN BİR KISMI FIRLAKLI KÖYÜ VİVARINDA ŞEHİT OLMUŞLAR VE MEZARLARI BURADADIR. AYRICA ÖKKEŞYE HAZRETLERİNİN KARDEŞİ KARABABA YASTICA KÖYÜNDE ŞEHİT OLMUŞ VE YASTICA KÖYÜNDEN KARABABA TÜRBESİ BULUNMAKTADIR.

5-RESULOSMAN DAĞI RAKIMI 974

6-BALİKLİ KÖYÜ CİVARINDAKİ ZEYRAT TEPE RAKIMI 950

7-KALECİK TEPE RAKIMI 954

8-BELEN TEPE BALİKLİ VE HÜSEYİNOĞLU KÖYÜ ARASINDA RAKIMI 920

9-UYLUK TEPE RAKIMI 849 BU KÖYDE ÜNLÜ HALK OZANI KARACA OĞLANIN KÖYÜ OLAN ZOBULAR KÖYÜNÜN HARABESİ BU TEPE CİVARINDADIR.

10-KARADAĞ RAKIMI 953

11-YARIMDAĞ RAKIMI 892

12-TABANCA TEPE RAKIMI 890

13-KÜRDÖREN TEPE RAKIMI 924 RAVANDA KÖYÜNÜN KUZEYİNDE YER ALMAKTADIR.

14-YUKARA BAĞ TEPE RAKIMI: 852 POLATELİ MAĞARACIK KÖYÜNÜN GÜNEYİNDE YER ALMAKTADIR.

15-KARA TEPE RAKIMIM 847.

16-ARI TEPE RAKIMI 895 .

17-KASTEL TEPE RAKIMI 896 KIZIGÖL KÖYÜNÜN GÜNEYİNDE YER ALMAKTADIR.

18-ZİYARET TEPE RAKIMI 910 KIZIGÖL KÖYÜNÜN GÜNEYİNDE YER ALMAKTADIR.

19-ARDIÇLI TEPE RAKIMI 925 KIZIGÖL KÖYÜNÜN GÜNEYİNDE YER ALMAKTADIR

19- KONCADAĞ RAKIMI 854 KALECİK KÖYÜNÜN BATISINDA YER ALIR. BU DAĞ ÜZERİNDE BİR TÜRBE VARDIR. BU DAĞ ÜZERİNDE İNSAN VE KJOYUN FİGÜRLERİNE BENZER KAYA PARÇALARI YER ALMAKTADIR. BİR RİVAYETE GÖRE BU DAĞDA BİR ÇOBAN KOYULARINI OTLATIR İKEN ÇOK ŞİDETLİ BİR RÜZGÂR ÇIKMIŞ. BU RÜZGÂR ÂDETE BİR TUFAN GİBİDİR. ÇOBAN ALLAHA YALVARMIŞ "ALLAHIM BU RÜZGÂRI KES BENDE SANA KURBAN KESECEĞİM DEMİŞ. RÜZGÂR DURUNCA ÇOBAN KURBAN KESMEMİŞ VE "ALLAHIM BEN SENDEN ZENGİN DEGİLİM DEMİŞ." BUNUN ÜZERİNE ÇOBAN VE SÜRÜSÜ TAŞ OLMUŞ. TABİ BU YÖREDE SÖYLENEN BİR RİVAYETTİR.